Niet alleen familie en vrienden kunnen troosten, maar ook gedichten, zoals dit van Hester Knibbe:
Zoiets simpels
Het is vaak zoiets simpels, het is
gemis van je stem bijvoorbeeld, geen
verhaal over landschappen meer, geen
gedoe met je was, je kleren
onaangeroerd in de kast. Het is van je handen
op zoek naar houvast de afdruk nog weten
op leuning en deurpost en je voetstappen
op het parket en de trap, dat zo willen
laten, bedenken: poetsen en wrijven is
slinks de tijd verdrijven, jouw tijd
moet hier blijven. Het is
zo simpel en groot als huilen
bij meikersen, appelstroop in de schappen
en geitenkaas op het brood
Hester Knibbe, uit de bundel "Verstoorde grond"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten