gedicht van mijn dochter

Een morgen in februari

Een wondermooie

zonsopkomst

De lucht schitterend rood,

met daarin ontelbaar 

veel vogels.

Heel voorzichtig verschijnen

de eerste knopjes

aan de bomen

en komen de eerste

narcissen uit.

Nelly Giskes (1970 - 2025)

mam

tot morgen mam

hoor ik iemand roepen -

toch even omkijken

 

huis

haar huis uitruimen

beetje bij beetje

verliest het haar ziel

weer

weer een dag verder

weer een stukje verder

bij haar vandaan

 

haar huis

haar huis uitruimen

de lievelingstrui

eindeloos strelen

omslaan

het omslaan

van een kalenderblad -

die aarzeling

foto

vakantiefoto

die in het zonnetje staat

is mijn dochter 

klei

de afdruk in klei

van haar kleuterhand

is er nog

uur

van uur tot uur

dagen zonder haar

overleven 

zoektocht

 Zoektocht

Vannacht gedoold door een stad

zo kapot als een lijf met gebroken

ribben en een blootgelegd hart. Jou

daar gezocht met koeken op zak, gezocht

naar een zucht, beweging in ontmantelde

straten en stegen. Vannacht

even niet van je stek op de hoogte

naar je gezocht met hoop in de botten.

Maar hoe ik je ook trok met m'n stem

en m'n ogen, steeds groeiden er

brokstukken muur om je heen, leken er

kelders rond je gekropen, bleef ik alleen

met die koeken op zak

en maar roepen en lopen.

Hester Knibbe

uit: "Verstoorde grond"

gedicht

 Niet alleen familie en vrienden kunnen troosten, maar ook gedichten, zoals dit van Hester Knibbe:

Zoiets simpels

Het is vaak zoiets simpels, het is

gemis van je stem bijvoorbeeld, geen

verhaal over landschappen meer, geen

gedoe met je was, je kleren

onaangeroerd in de kast. Het is van je handen

op zoek naar houvast de afdruk nog weten

op leuning en deurpost en je voetstappen

op het parket en de trap, dat zo willen

laten, bedenken: poetsen en wrijven is

slinks de tijd verdrijven, jouw tijd

moet hier blijven. Het is

zo simpel en groot als huilen

bij meikersen, appelstroop in de schappen

en geitenkaas op het brood

Hester Knibbe,  uit de bundel "Verstoorde grond"